calendar

เฮฮา บ่ายวันอาทิตย์

สาวนึงงามสดใส
เยื้องกายเิดินผ่านมา
พบเธอที่หน้าบาร์
ลักขณางามสมใจ
เอ้ะ เธอจะไปไหน
เอ้ะ เธอพูดกับใคร
เอ้ะ เธอพูดอะไร
เอ้ะ ใยเธอยิ้มมา
แล้วเธอเดินมาหา
แล้วเธอมองสบตา
แล้วเธอก้อถามว่า......
...........................
...........................
...........................

สุขาอยู่หนใด

วันนี้ทีมเบสบอลทีมโปรดของคุณชายเธอมีนัดลงสนามกับทีม Mets  แต่ไม่มีการถ่ายทอดทางทีวี(ช่องที่บ้านเรารับได้) และนางยักษ์จอมขี้ตืดที่บ้านก้อไม่อนุมัติงบประมาณค่าตั๋วให้คุณชาย

เธอก้อเลยวางแผนสุดแสนครีเอทีฟ

ปกติวันอาทิตย์เธอจะเข้าไปทำงานที่โรงงาน วันนี้เธอก้อไปแต่

เธอรีบไปตั้งแต่เช้า(มาก) กลับบ้านมาตั้งแต่ก่อนเที่ยงนิดหน่อย

ซึ่งผิดปกติวิสัยของเธออย่างแรง พอมาถึงบ้านเธอก้อชวนอิชั้นออกไปหามื้อกลางวันทานกัน (ผิดปกติกำลังสอง)

พูดจบเธอก้อไม่รอคำตอบแต่เธอไปนั่งรอในรถ พอถามจะไปทานอะไร เธอว่า Buffalo Wings ละกันนะ แล้วเธอก้อมุ่งหน้าไป Buffalo Wild Wings 

โดยปกติเธอจะไม่ค่อยมาร้านนี้ เพราะมีร้านใกล้บ้าน อร่อยกว่าและถูกกว่ามาก แต่วันนี้เธอยอมลงทุน

พอไปถึงคนเต็มร้านเลยแถบหาที่นั่งไม่ได้ แต่เธอก้อสามารถหาจนได้ เป็นมุมที่เห็นจอทีวีขนาดใหญ่ได้อย่างชัดเจนอีกต่างหาก แล้วเธอก้อไปเข้าคิวสั่งอาหาร

ไอ้เราก้อตะงิดๆ เพราะปกติถ้าคนเยอะต้องคอยนานขนาดนี้ คุณชายจะหงุดหงิดบ่นกระปอดกระแปด แต่วันนี้ไม่ค้า แถมรืนเริงแจ่มใสเข้าขั้นกระดี้กระด้าอีกต่างหาก

ซักพักบ่ายโมงท่านผู้หญิงก้อบรรลุ เกมส์เริ่มแล้วครับท่าน

อีคุณชายนั่งหน้าบาน เปี่ยมสุข ใจจดใจจ่อไม่สนใจสิ่งรอบข้างใดๆ ทั้งสิ้น

กว่าจะได้อาหาร ก้อปาเช้าไปบ่ายโมงครึ่ง คุณชายไม่มีบ่นซักคำ (ปกติรอแค่สิบห้านาทีบ่นเป็นหมีกินผึ้ง) และเธอก้อแทบจะไม่ได้แตะอาหารเลย มั่วแต่ห่วงดูเบสบอล

พอถามว่าไม่หิวเหรออาหารมาตั้งนานแล้ว เธอว่าเธอทานแซนด์วิชก่อนเข้าบ้านตอนนี้เลยยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ให้เราทานไปก่อน เดี๋ยวที่เหลือเธอจัดการเองทีหลัง

ป้าดแล้วไอ้ที่เร่งฉันยิกๆที่บ้านล่ะพ่อ

อ้อ กลัวมาถึงช้าแล้วหาที่นั่งไม่ได้น่ะ

ให้มันได้ยังงี้ซิสามีอิช้านนน

ว้นนี้คนแน่นร้านไปหมดพนักงานเสริฟ เดินกันเป็นระวิง เห็นแล้วว่าถ้าสั่งเครื่องดื่มคงได้ช้ามากแน่ๆ ก้ิอเลยเดินไปซื้อเองที่หน้าบาร์

ระหว่างรอเครื่องดื่มก้ิอเห็นผู้หญิงคนนึงสวยมากก เซ็กซี่อีกต่างหาก คุยกะคนโน้นคนนี้แล้วก้อชี้มือชี้ไม้กันมาทางที่เรายืนอยู่

ซักพักเธอก้อเดินตรงรี่มาทางเรา ยิ้มให้เราอีกต่างหาก ไอ้เราก้องงนะประมาณว่ารู้จักตูรึเปล่าวะคะ

แล้วเธอก้อถามเราด้วยภาษาอังกฤษอันกระท่อนกระแท่นว่า

"ห้องน้ำไปทางไหนคะ"

สรุป วันนี้อยู่ที่ร้านสี่ชั่วโมงค่ะ นั่งซะเมื่อยก้นไปหมดเลย และอิคุณชายก้อต้องขนเอาอาหารที่เหลือกลับมาทานเป็นมื้อเย็น แต่เธอมีความสุขหน้าบานมากกก