calendar

พนักงาน(ไม่)บริการ

เนื่องจากเมื่อวานโดนหมัดฮุก เซเป๋ไปตั้งแต่เช้า ท่านผู้หญิงคนสวย เอ๋อไปเลยทั้งวัน ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเลย (จริงๆแล้วแอบเนียนขี้เกียจค้า)

อาการประมาณคนอกหักนั้นเลย คุณซะมีกลับบ้านมาเร็วอีกต่างหาก งานบ้านงานครัวยังไม่ได้แตะซักกะอย่าง เธอเลยชวนออกไปทานข้าวข้างนอกบ้านกัน

ทีแรกเธอถามว่าอยากทานอะไร ยังไม่มันจะอ้าปากตอบเล้ย เธอชิงเสนอไอเดียมาก่อนละ เธอว่า เราไม่ไปทานปูกันนานแล้วนะ วันนี้เราไปทานบัฟเฟต์อาหารจีนละกัน

เอ่อ ขอโทษแล้วถามกรูทำมะเขือเผาอะไรวะคะ ว่าแล้วก้อแต่งองค์ทรงเครื่องไปร้านจีน

พนง.:  กี่ที่คะ
มาร์ค:  สองครับ
พนง.:  จะดื่มอะไรดีค่ะ
มาร์ค:  ของผมชาเย็น แล้วก้อน้ำเปล่าของภรรยาผม
ทผญ:  (พี่ๆ ถามหนูก่อนไม่ได้เหรอว่าจะดื่มอะไร)

ว่าแล้วเธอก้อหันมาชวนไปตักอาหาร พอกลับมาที่โต๊ะ "มี Habashi ด้วยเหรอน่ากินดีนะ (พูดจบ ตะเกียบของเธอก้อถึงจาน  ของอิชั้นพอดี)  หือ อร่อยด้วยนะเนี่ยะ (ตะเกียบมาอีกละ)"

สรุป จานของอิชั้นหมดไปละ อาหารจานของคุณชายพร่องไปนิดนึง (อิช้านทานไปได้สามคำค้า ที่เหลือมันหายวับไปกับตะเักียบอีกคู่นีงที่ร่วมโต๊ะกันเนี่ยะแหละ)

อิชั้นก้อลุกไปตักอาหารมาใหม่ เที่ยวนี้ตักไอ้โน่นนิดไอ้นี่หน่อย พอหย่อนก้นลงที่โต๊ะ
"ไหนดูซิเอาิอะไรมาทานมั่ง กระดูกหมูอร่อยมั้ย (ไอ้ตะเกียบคู่เดิมมาอีกละ) ใช้ได้เลยนะ ทำไมไม่ให้เค้าทำ Habashi ให้อีกหล่ะอร่อยดีออก" (คุณเอ็งก้อไปบอกเค้าเองซิวะคะ)

แล้วเธอก้อลุกไปตักรอบสอง กลับมาเื่ที่ยวนี้มีสองจานเลยคะ ขาปูหนึ่งจาน สารพัดผักอีกหนึ่งจาน อ้อ เนยละลายอีกหนึ่งถ้วยน้อย

แล้วเธอก้อสาระวนอยู่กับการแกะปู ใส่ถ้วยเนย  พอแกะเสร็จเธอส่งถ้วยมาให้ "เธอทานซิ ฉันแกะให้เธอทานเอง" (โอ้ สวรรค์มีตา ในที่สุดสามีของดิชั้นก้อรู้จักบริการภรรยาเป็นกะเค้าเหมือนกัน แต่ไิ้อ้ตะเกียบคู่เดิมมันโผล่มาอีกละ)

เธอหายไปพักนึงกลับมาพร้อมปูหนึ่งจาน กับ Habashi อีกหนึ่งจาน 

ที่นี้โต๊ะมันก้อเริ่มจะไม่ที่ว่างซิคะ ก้อคุณบริกรเธอไม่ได้มาเก็บจานจากโต๊ะเราไปเลย อิชั้นก้อเลยต้องคอยดักเรียก

พอเห็นเค้าเดินมาใกล้โต๊ะเราก้อเลยยกมือเรียก เธอพยักหน้ารับ แต่ก้อเดินผ่านโต๊ะเราไปโต๊ะใกล้ๆกันเฉยเลย อ่ะไม่เป็นไรเค้าคงไม่ว่าง

อีกซักแป๊บ เธอเดินมาทางเราิั เราก้อเรียกอีก เขาก้อเดินผ่านเราไปโต๊ะไอ้หนุ่มโต๊ะเดิมอีก โต๊ะข้างๆกัน เค้าก้อมองหน้าอิชั้น ยิ้มแหยๆ แบบประมาณว่าหัวอกเดียวกันเลย โต๊ะกรูมันกัอไม่ได้เก็บจานไปเหมือนกัน  

เรียกรอบที่สาม เธอหยุด (เพราะอิชั้นคว้าแขนเธอไว้) เธอหันไปถามคุณชายค่ะว่าจะเอาอะไร อีคุณชายก้อขอให้เติมชาให้หน่อย แล้วเธอก้อหายไปอีก

จานก้ออยู่เต็มโต๊ะเหมือนเดิม

ซักพักเธอกลับมาก้อผ่านเลยโ๊ต๊ะเราไปที่ไิอ้หนุ่มโต๊ะเดิม เติมน้ำให้เก็บโต๊ะอย่างสะอาดเชียว

สิบนาทีผ่านไปโต๊ะเราก้อยังเต็มเหมือนเดิม ชาก้อหมดแก้วไปตั้งนานละ

อิชั้นหมดความอดทน ก้อเลยคว้าจานเลอะๆไปใบนึง เดินไปที่เค้าเตอร์เก็บตังค์ แล้วถามผู้จัดการร้านว่าจะให้ทำยังไงกะจานบนโต๊ะ แล้วถ้าต้องการเครื่องดื่มเพิ่มเนี่ยะ จะไปเติมได้ที่ไหน

อิผู้จัดการทำหน้าเหรอหรา รีบเดินตามมาที่โต๊ะเรา จัดการเอาชาแก้วใหม่มาให้คุณชาย เก็บจานออกไปเอง

พอดีนังหมวยเดินผ่านมาพอดี เธอทำท่าตกใจแล้วรีบเข้ามาช่วยเก็บจาน แถมทำเป็นมาพูดว่า ใจร้อนจังเลยรอนิดรอหน่อยไปได้เลยนะคะ

เท่านั้นแหละ อิชั้นก้อเลยยิ้มอย่างเลือดเย็น ตอบไปทันทีว่า "ใจไม่ร้อนหรอกเพราะว่านั่งรอให้เก็บจานชุดนี้มาสิบห้านาทีเอง จริงๆรอนานกว่านี้ก้อได้ แต่ไม่แน่ใจว่าที่ร้านเค้าต้องให้ลูกค้าเก็บจาน เติมเครื่องดื่มเองด้วยรึเปล่า นึกว่าเป็นคอนเซ็ปใหม่ของร้าน ก้อเลยเดินไปถามผู้จัดการดูให้แน่ใจ ถ้ารู้ว่าไม่ต้องเก็บเองแบบนี้ รออีกชั่วโมงนึงยังได้เลย"

อิหมวยยืนเซ่อเจอณะจังงังไปเลย ไอ้คุณผู้จัดการกลัวว่าพวกเราจะไม่พอใจ รีบเสนอลดราคาให้ 50% เพื่อเป็นการขอโทษที่ลูกน้องบริการไม่ดี แต่เราก้อปฏิเสธไม่ขอรับส่วนลด แต่ขอบอกล่วงหน้าไว้เลยว่าไม่มีทิป เพราะพนักการบริการได้ห่วยแตกมาก 

กลอนบทนี้ขอมอบให้เป็นรางวัลแก่อินังหมวย พนักงาน(ไม่)บริการสุดห่วยแห่งปี

แม่โฉมยง วงกะสา ตาเธอเหล่
ขาก้อเก ปากก้อเบี้ยว แถมเขี้ยวขาว
ทำท่าเหมือนหงส์ หน้าเหมือนกา ในตาวาว
แถมหน้ายาว เหมือนอูฐ ตูดเหมือนลิง