|
calendar |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
วันนี้เค้าคนนั้นที่เราไม่เคยลืม Online มา >> Hello Ped. Are you there? >> Hi, Fernando. How are you? >> Not bad, how is you? >> Samo samo. >> Hey, do you remember what day is today? >> It's Friday, so? >> Yeah, but it's special, we met 16 years ago. I never forget, it's the best time of my life, I miss it and I miss you. >> Thanks, sorry I totally forgot the date. >> Can you switch to broadcasting? Need to see you and hear your voice once again. Need to charge up. Tuff day ahead. >>>>>>> คุยกันได้แป๊บเดียว ได้ยินเสียงคุณเลขาเธอเตือนเรื่องนัดสัมภาษณ์ตอน 3 โมง เธอก้อเลยต้องรีบไป ก่อนวางสายเธอถามว่าถ้าเธอจะโทรมาคุยด้วยได้รึเปล่า ทำเอาเราิอึ้งไปพัำกนึงเลย แต่ก้อตอบไปว่าได้แต่อย่าโทรมาบ่อยเกินไปนัก เพราะณ วันนี้สถานภาพของเราสองคนไม่เหมือนเดิมแล้ว
มันผ่านนานมากแล้วนะ แต่จะนานแค่ไหน มันก้อเหมือนกับว่าเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ ถามว่ารู้สึกยังไง มันตอบยากอ่ะ ความรู้สึกมันปนกันไปหมด ดีใจ เสียใจ สงสาร สมน้ำหน้า สงสัย เป็นห่วง โล่งออก ถามว่าย้งรักเค้าอยู่มั้ย ตอบได้ทันทีว่ารัก ถามว่าเค้ายังรักเรามั้ย ก้อมั่นใจอีกเหมือนกันว่า รัก รักมากด้วยแต่เป็นรักต้องห้าม เป็นความรักที่ห้ามแสดงออก เราสองคนรักกันในใจ มองตากันเราเข้าใจกันได้
ณ วันนี้ เราทั้งสองคนยังมีกันและกัน แต่เราก้อยังมีคนข้างกายที่เราต้องให้เกียร์ติ ให้ความสำคัญ เพราะฉะนั้นเราสองคนต้องอยู่กับการตัดสินใจของเรา และทำวันนี้ให้ดีที่สุด ว้นนี้เห็นหน้าเค้าผ่านจอคอม มองผ่านๆก้อว่าปกติดี แต่ตานี่ซิมันฟ้องว่าไม่มีความสุข ยิ้มได้ห้วเราะได้เหมือนปกติแต่ตามันไม่ยิ้มด้วยไม่หัวเราะด้วย เลยถามไปว่ามีอะไรรึเปล่า ดูขรึมจัง เค้ายังปฏิเสฐนะว่าไม่มีอะไร ขรึมได้ไงหัวเราะออกเสียงดัง ก้อเลยย้อนไปว่า ตามันฟ้องหน่ะ เธอก้อเลยหยุดห้วเราะแล้วถามว่าเห็นด้วยเรอะ แล้วมันบอกอะไรอีกมั้ย ก้อเลยบอกไปว่าบอกเยอะแยะไปหมดแหละเพียงแต่บางเรื่องเราไม่สมควรรับรู้ แล้วเราก้อไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย นอกจากนั่งมองตากัน จนคุณเลขามาตาม ตลกดีนะ ไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดกับตัวเอง คนนึงอยู่อเมริกา คนนึงอยู่ยุโรป คนนึงอายุ 40 อีกคนก้อ 50 แล้ว ต่างก้อมีครอบครัวแล้วทั้งคู่ นั่งมองตากันผ่านจอคอมพิวเตอร์ เพื่อที่จะเป็นกำลังใจให้กัน ชีวิตทำไมมันยุ่งยากแท้หนอ จะเป็นยังงัยต่อไปนะ บางทีก้ออยากจะทำิอะไรตามใจตัวเอง ไม่ต้องมีสำนึกผิดชอบชั่วดี ไม่ต้องแคร์คนรอบข้าง ไม่ต้องห่วงความรู้สึกของคนข้างกาย แต่เอาเข้าจริงก้อทำได้แค่คิดแค่นั้นแหละ
You are my memory but he is my real life.
|
Comments
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
